- Informacje podstawowe
- · Geografia
- · Gospodarka
- · Historia
- · Ludność
- · Pogoda i klimat
- · Rezultaty wojny
- · Sztuka
- · Turystyka
- Rozrywka i rekreacja
- Campingi
- Okręgi i regiony
- Miasta
- Wyprawy
- Chorwacja video
Gospodarka
Gospodarka Chorwacji bazuje przede wszystkim na usługach oraz w mniejszym stopniu na lekkim przemyśle. W okresie letnim również turystyka staje się znaczącym źródłem przychodów państwa. Szacowany dochód PKB na jednego mieszkańca z zachowaniem parytety siły nabywczej w 2005 roku wyniósł 12.158$, co stanowło 45,2% średniego dochodu w Unii Europejskiej, w tym samym roku.
Chorwacja jest krajem post-komunistycznym, przed rozpadem Jugosławii była drugą, po Słowenii, republiką pod względem rozwoju gospodarczego i poziomu życia mieszkańców. W późnych latach 80. rozpoczął się proces ekonomicznej transformacji i przestawienia gospodarki centralnie planowanej na wolno-rynkową. Na początku procesu transformacji pozycja gospodarki chorwackiej, ze względu na jej wysoki poziom w stosunku do innych państw post-komunistycznych, była uprzywilejowana.
Dawny, komunistyczny rząd Jugosławii kładł główny nacisk na przemysł ciężki, szczególnie na huty aluminium, przemysł chemiczny, petrochemię i przemysł stoczniowy. Dzisiaj Chorwacja zajmuje czołowe miejsce w świecie pod względem produkcji statków.
Większość jednostek, które schodzą z doków w Puli, Rijece i Splicie jest przeznaczona na eksport. Zakłady przemysłu chemicznego skupiają się wokół miast: Krk, Rijeka, Split i Zagrzeb.
80% chorwackiej ropy naftowej pochodzi z lokalnych szybów. Większość roponośnych terenów byłej Jugosławii znajdowała się na terenie Chorwacji, na północ i wschód od Zagrzebia. Tereny te znalazły się poza obszarem działań wojennych.
Niegdyś jedna trzecia dochodu narodowego Chorwacji pochodziła z turystyki, jednak w 1991 i 1992 r. odpoczywało tu bardzo niewielu turystów. W 1993 r. turyści z krajów zachodnich przekonali się, że przyjazd na Istrię czy Krk nie wiąże się z żadnym niebezpieczeństwem, i na tych terenach znowu pojawiły się tłumy. Po II wojnie światowej nie powiodła się kolektywizacja rolnictwa. W rękach rolników indywidualnych, posiadających niewielkie działki, znajduje się obecnie większość terenów uprawnych. Na środkowych nizinach uprawia się owoce, warzywa i zboża (zwłaszcza kukurydzę i pszenicę), natomiast oliwki i winogrona najlepiej rosną wzdłuż wybrzeża.
Od czasu uzyskania niepodległości, a tym samym utracie rynków w południowych regionach byłej Jugosławii, Chorwacja musiała całkowicie zmienić swoją politykę gospodarczą.
